توصیه عباس عبدی به پزشکیان برای چینش افراد در کابینه دولت
عباس عبدی نوشت: آقای پزشکیان میتواند با نادیده گرفتن اقلیت تندرو بقیه اصولگرایان را در چینش کابینه مشارکت دهد و نوعی وفاق ملی را به نمایش بگذارد.
![توصیه عباس عبدی به پزشکیان برای چینش افراد در کابینه دولت](https://static2.namehnews.com/thumbnail/iGCW5VZWSXl2/Z16wE4UvYwwq6tR2EOJTejTxKx9DXqK3YfgsjFmQFUEqxj9CcAcsr3Bs2cue3t0ZsExF6rkFCxci7j_MFQFH4fZtWhh2QpnCx5JIMESgw4E,/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3+%D8%B9%D8%A8%D8%AF%DB%8C.jpg)
عباس عبدی در یادداشتی با عنوان «آرای تندروها» در روزنامه اعتماد نوشت: خیلیها از 13/5 میلیون رای آقای جلیلی در انتخابات ۱۵ تیر تعجب کردهاند و معتقدند که این رقم بیش از انتظار آنان بوده است. اگر آقای قالیباف چنین رایی میآورد، بالطبع تعجبی نمیکردند. دلایلی که برای این اثبات این ادعا ارایه میدهند، گوناگون است. مهمترین دلیل نیز بیاعتقادی مطلق آنان به مردم و حق حاکمیت مردم بر سرنوشت خودشان است. کسی که چنین اعتقادی به مردم نداشته باشد و حتی ابراز هم کند طبیعی است که گفتار و رفتارش نیز به گونهای نیست که مطلوب مردم بوده و ظرفیت رایآوری داشته باشد. نمونه آن سخنان مرحوم مصباحیزدی درباره نقش مردم و نیز مواضع پساانتخاباتی همین طرفداران آقای جلیلی و خودش است.
اینکه به اکثریت رایدهندگان به این علت که به نامزد مخالف ما رای دادهاند، توهین کنیم و آنان را کودک صفت یا کودن بدانیم بالطبع نمیتواند مورد اقبال مردم واقع شود. به علاوه بیان غیراقناعی و زبان تحکمی و زورمدارانه آنان نیز جایی برای جلب نظر مردم نمیگذارد. کافی است اینها را با ادبیات آقای پزشکیان مقایسه کنید. همچنین عملکرد ضعیف و حتی ایدههای عجیب و غیرمعقولانه آنان همچون ایجاد شغل با یک میلیون تومان یا رسیدن ایران به رتبه دوم اقتصادی جهان و از این حرفهای بیهوده موجب رویگردانی طبیعی مردم از آنان میشود. در عمل هم انتخابات دور اول نشان داد که رای جلیلی از ابتدا تا روزهای آخر منتهی به ۸ تیر به نسبت ثابت و حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد مشارکتکنندگان بود که از کل واجدین حق رای حدود ۸ تا ۱۰ درصد میشود.
در اغلب نظرسنجیهای دور اول دیده میشد که رای جلیلی از ابتدا ثابت بود و تغییر معناداری نمیکرد. در مقابل آرای پزشکیان رو به رشد و آرای قالیباف نیز کاهشی بود. ثبات نسبی رای او مهمترین دلیلی بود که در ضرورت کنار رفتن جلیلی برای شکست دادن پزشکیان آورده میشد و اتفاقا قابل فهم و منطقی بود و در عمل هم همین نتیجه حاصل شد و به احتمال فراوان اگر قالیباف به دور دوم میآمد دوقطبی کنونی شکل نمیگرفت و مشارکت افزایش پیدا نمیکرد و او میتوانست با حدود ۱۲ تا ۱۳ میلیون رای پیروز شود ولی در غیاب قالیباف دوقطبی جلیلی-پزشکیان شکل گرفت و ماجرا تمام شد.
البته با آمدن قالیباف مشارکت در همان حد ۴۰ درصد باقی میماند. با این حال چرا رای جلیلی در مرحله دوم به حدود ۲۲ درصد کل واجدین حق رای رسید؟
دیدگاه تان را بنویسید